🎬 छावा Filmfare मराठी सिनेमाचा खास नजराणा💔 लोकांच्या गर्दीत हरवलेला एकटा जीव – दादा कोंडके

शुक्रवार विशेष 

• छावा डिजिटल मीडिया न्यूज पोर्टल
• ✍️ सचिन मयेकर
• 📅 शुक्रवार , ९ जानेवारी २६

दादा कोंडके यांची एकटा जीव कादंबरी संपते तेव्हा वाचक हसत नाही तर स्तब्ध होतो कारण शेवटी त्यांनी लिहिलेला विचार हा केवळ तत्त्वज्ञान नसून स्वतःच्या आयुष्याचा हिशेब आहे ते म्हणतात पैसा काय कामाचा पुढल्या जन्मात पैसा नसलाच तरी चालेल पण स्वतःची माणसं हवीत कारण शेवटी हातात पैसा नाही तर माणसाचा हात लागतो आणि ही ओळ अजून जड होते कारण दादा हे शब्द लिहिताना एकटे होते त्यांच्या आजूबाजूला गर्दी होती चाहते होते नाव होतं पण खरं सांगायचं तर स्वतःचं असं कोणीच नव्हतं म्हणूनच त्यांच्या शब्दात हळवेपणा आहे वेदना आहे अनुभव आहे आयुष्यभर लोकांना हसवणारा माणूस शेवटी मूकपणे सांगून जातो की यश कमवा नाव कमवा पण माणसं गमावू नका कारण शेवटी माणसाशिवाय सगळं व्यर्थ असतं

मराठी सिनेसृष्टीत दादा कोंडके हे नाव केवळ विनोदासाठी ओळखलं जात नाही तर ते एका संपूर्ण काळाचं प्रतीक आहे दादा म्हणजे फक्त कलाकार नव्हता तो सामान्य माणसाचा आवाज होता गल्लीतल्या माणसाची भाषा होती आणि व्यवस्थेला विचारणारा सवाल होता ज्या काळात सिनेमे विशिष्ट वर्गासाठी बनायचे त्या काळात दादांनी गरीब माणसाला नायक केलं त्याच्या वेदनेला पडद्यावर जागा दिली आणि त्याच्या हसण्यातून समाजाला आरसा दाखवला

दादांच्या सिनेमांवर अनेकदा अश्लीलतेचे आरोप झाले सेन्सॉर बोर्डाने कात्री चालवली न्यायालयात खटले गेले पण एक गोष्ट कोणीही नाकारू शकला नाही ती म्हणजे प्रेक्षकांचा कौल थिएटर हाऊसफुल्ल असायचे गावागावात वाडीवस्तीवर लोक दादांच्या संवादांवर पोट धरून हसायचे कारण त्या विनोदात खोटेपणा नव्हता तो थेट होता मातीचा होता आणि सामान्य माणसाच्या जगण्याशी जोडलेला होता

दादा कोंडके यांच्या चित्रपटांमध्ये हसू हे साधन होतं उद्दिष्ट नव्हे त्या हास्यामागे व्यवस्थेवरचा टोमणा होता श्रीमंतांच्या ढोंगावरचा वार होता आणि गरीब माणसाच्या शोषणाविरोधातला आक्रोश होता हसत हसत ते कठोर सत्य पचवायला शिकवायचे म्हणूनच त्यांचे सिनेमे काहींना खटकले पण बहुसंख्य लोकांच्या मनात घर करून बसले

लोकांचा बादशाह होण्यासाठी पुरस्कारांची गरज नसते हे दादांनी दाखवून दिलं त्यांना मोठे सन्मान कमी मिळाले पण लोकांच्या मनात मिळालेलं स्थान अमूल्य होतं आजही त्यांच्या संवादांची आठवण काढली जाते त्यांच्या शैलीची नक्कल केली जाते कारण दादा कोंडके हा फक्त पडद्यावरचा चेहरा नव्हता तो लोकांमधलाच एक माणूस होता

आणि तरीही या सगळ्या लोकप्रियतेच्या गर्दीत दादा आतून एकटेच राहिले हीच त्यांच्या आयुष्याची शोकांतिका आहे म्हणूनच एकटा जीव ही केवळ कादंबरी राहत नाही ती त्यांच्या आयुष्याची सावली बनते त्या शेवटच्या ओळींमध्ये पैसा नको माणसं हवीत ही मागणी आहे आणि ती मागणी अनुभवातून आलेली आहे कारण ज्याच्याकडे सगळं होतं त्याच्याकडे शेवटी आपलं असं कोणीच नव्हतं

आजच्या धावपळीच्या काळात दादा कोंडके आपल्याला एक खोल धडा देऊन जातात यश मिळवा नाव कमवा पैसा कमवा पण माणसं जपा कारण शेवटी टाळ्यांचा आवाज थांबतो लाईट्स विझतात आणि उरतो तो एकांत त्या एकांतात जर आपली माणसं नसतील तर सगळं व्यर्थ वाटतं

दादा कोंडके म्हणूनच आजही जिवंत आहेत त्यांच्या सिनेमांत त्यांच्या शब्दांत आणि त्या हळव्या ओळीत जी सांगते की पुढल्या जन्मात पैसा नको पण स्वतःची माणसं हवीत

वाचत राहा – छावा